Το γεγονός εκείνης της χρονιάς ήταν οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Οι Αθηναίοι, αλλά και όλοι οι Έλληνες, περίμεναν με αγωνία την ολοκλήρωση των 4 χρόνων της Ολυμπιάδας, με μια λαμπρή διοργάνωση. Οι περισσότεροι, φυσικά, ετοίμαζαν τις καλοκαιρινές τους διακοπές και, μέσα στο πρόγραμμά τους, στρίμωχναν και την επίσκεψη σε κάποιο από τα στάδια που είχαν κατασκευαστεί ειδικά για τους αγώνες, προκειμένου να παρακολουθήσουν τις προσπάθειες των Ελλήνων αθλητών αλλά και των ξένων μεγάλων ονομάτων που θα βρίσκονταν στην Αθήνα. Οι πολιτικοί μας μιλούσαν για μια Οικονομία σε άνθηση, την οποία θα ωθούσε ακόμη περισσότερο προς τα πάνω η διαφήμιση που θα πρόσφεραν οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Την αίσθηση αυτή επέτειναν οι προσφορές των τραπεζών σε δάνεια και πιστωτικές κάρτες. Κι η "κουτσή Μαρία" μπορούσε να πάρει μια κάρτα που θα έκανε πραγματικότητα κάθε κρυφή της επιθυμία, ακόμη κι αυτήν του να δει γερό το σακατεμένο της πόδι.
Η ανάγκη για υπερκατανάλωση είχε οδηγήσει πολλούς στο να δουλεύουν σε δύο και τρεις δουλειές. Κι αυτό δεν ήταν πρόβλημα για κανέναν, αφού δουλειά υπήρχε για όλους. Να 'ναι καλά οι οικοδομές και τα μεγάλα έργα. με τα καύσιμα υπήρχε ένα προβληματάκι, καθώς η άνοδος των διεθνών τιμών του πετρελαίου και οι φόροι είχαν ανεβάσει την τιμή της αμόλυβδης στα 76 λεπτά το λίτρο. Τουλάχιστον, οι τιμές των διοδίων ήταν αρκετά χαμηλά και οι σταθμοί λίγοι. Έτσι, τα ταξίδια στην Ελλάδα δεν κόστιζαν και τόσο πολύ και οι τουριστικές επιχειρήσεις, ακόμη και στην πιο απομακρυσμένη γωνιά της Ελλάδας, είχαν τη δυνατότητα να δουλέψουν, με τιμές αρκετά χαμηλότερες από τις σημερινές. Αρκετά χαμηλότερες ήταν οι τιμές στο Super Market.
Οι άνθρωποι ήταν χαρούμενοι και αισιόδοξοι. Πίστευαν ότι η μετά την Ολυμπιάδα Ελλάδα θα ήταν μια χώρα ακόμη καλύτερη και πολύ μεγαλύτερες προοπτικές. ασχέτως αν η πρώτη αναδιανομή πλούτου με το χρηματιστήριο είχε ήδη συμβεί. Ελάχιστοι, φυσικά, γνώριζαν τι παιζόταν στο παρασκήνιο της πολιτικής ζωής. Και με ποιο τρόπο είχαμε κατορθώσει να μπούμε στην Ευρωζώνη.
Ο ήλιος, πάντως, έλαμπε και τα πρόσωπα ήταν χαμογελαστά.
Τώρα, τί σχέση έχει εκείνη η Ελλάδα με αυτή που θα μας αφήσουν φεύγοντας ο κ. Παπανδρέου, ο κ. Βενιζέλος και η παρέα τους, δεν μπορώ να καταλάβω.
Ίσως με βοηθήσετε εσείς με τα σχόλιά σας.
Περιμένω...
Η ανάγκη για υπερκατανάλωση είχε οδηγήσει πολλούς στο να δουλεύουν σε δύο και τρεις δουλειές. Κι αυτό δεν ήταν πρόβλημα για κανέναν, αφού δουλειά υπήρχε για όλους. Να 'ναι καλά οι οικοδομές και τα μεγάλα έργα. με τα καύσιμα υπήρχε ένα προβληματάκι, καθώς η άνοδος των διεθνών τιμών του πετρελαίου και οι φόροι είχαν ανεβάσει την τιμή της αμόλυβδης στα 76 λεπτά το λίτρο. Τουλάχιστον, οι τιμές των διοδίων ήταν αρκετά χαμηλά και οι σταθμοί λίγοι. Έτσι, τα ταξίδια στην Ελλάδα δεν κόστιζαν και τόσο πολύ και οι τουριστικές επιχειρήσεις, ακόμη και στην πιο απομακρυσμένη γωνιά της Ελλάδας, είχαν τη δυνατότητα να δουλέψουν, με τιμές αρκετά χαμηλότερες από τις σημερινές. Αρκετά χαμηλότερες ήταν οι τιμές στο Super Market.
Οι άνθρωποι ήταν χαρούμενοι και αισιόδοξοι. Πίστευαν ότι η μετά την Ολυμπιάδα Ελλάδα θα ήταν μια χώρα ακόμη καλύτερη και πολύ μεγαλύτερες προοπτικές. ασχέτως αν η πρώτη αναδιανομή πλούτου με το χρηματιστήριο είχε ήδη συμβεί. Ελάχιστοι, φυσικά, γνώριζαν τι παιζόταν στο παρασκήνιο της πολιτικής ζωής. Και με ποιο τρόπο είχαμε κατορθώσει να μπούμε στην Ευρωζώνη.
Ο ήλιος, πάντως, έλαμπε και τα πρόσωπα ήταν χαμογελαστά.
Τώρα, τί σχέση έχει εκείνη η Ελλάδα με αυτή που θα μας αφήσουν φεύγοντας ο κ. Παπανδρέου, ο κ. Βενιζέλος και η παρέα τους, δεν μπορώ να καταλάβω.
Ίσως με βοηθήσετε εσείς με τα σχόλιά σας.
Περιμένω...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου