Φέτος τα Χριστούγεννα, όσοι ταξίδεψαν για το εορταστικό διήμερο και έκαναν μία διανυκτέρευση, πλήρωσαν, για πρώτη φορά στα χρονικά, περισσότερα χρήματα για μεταφορικά παρά για δωμάτιο, φαγητό και καφέδες.

Για παράδειγμα, ένα ζευγάρι που βρέθηκε σε προορισμό, μόλις τρεις ώρες από την Αθήνα, πλήρωσε 120 ευρώ για βενζίνη και διόδια και 110 ευρώ για δωμάτιο, φαγητό και καφέδες δύο ημερών. Υπολογίζουμε ένα φτηνό δωμάτιο (50 ευρώ, αφού οι ξενοδόχοι και οι ιδιοκτήτες ενοικιαζομένων δωματίων αναγκάστηκαν, φέτος, να ρίξουν τις τιμές), δύο γεύματα για δύο άτομα, από 25 ευρώ έκαστο, και 10 ευρώ για καφέδες.

Αυτό σημαίνει, για τους ψαγμένους γύρω από τα ταξίδια, ότι από εδώ και στο εξής, ένας μακρινός προορισμός στην Ελλάδα δεν θα συμφέρει καθόλου αυτούς που μένουν στην Αθήνα, ούτε καν για τις καλοκαιρινές τους διακοπές. Ένα ταξίδι μέχρι τα Ζαγοροχώρια θα ξεπερνά σε έξοδα μετακίνησης τα 250 ευρώ και, αντίστοιχα, μια διαδρομή από Αθήνα μέχρι Καβάλα θα ξεκινά με ταρίφα 230-250 ευρώ για να το πραγματοποιήσει μια οικογένεια με το αυτοκίνητό της.

Συμπέρασμα;
Οι ξενοδόχοι και οι ιδιοκτήτες ενοικιαζομένων δωματίων στη Βόρειο Ελλάδα θα δουν τις κρατήσεις τους να πέφτουν κατακόρυφα, μέσα στα επόμενα χρόνια και να αδυνατούν να μείνουν στο επάγγελμα. Τα ξενοδοχεία και οι ξενώνες τους θα κλείσουν ή θα πουληθούν για ψίχουλα στους "ξένους επενδυτές" και οι μεγάλες εταιρείες από την Ευρώπη, με το καθεστώς, πλέον, τόσο στα επιχειρηματικά όσο και στα εργασιακά, να είναι με το μέρος τους, θα προσλάβουν τους πρώην έλληνες επιχειρηματίες, ως υπαλλήλους με 500 και 600 ευρώ, στις τεράστιες μονάδες τους.
Και τότε θα δούμε πόσο, αυτό το κράτος, θα σεβαστεί το σύνταγμα, την προστασία του περιβάλλοντος και την προστασία των εισοδημάτων των ελλήνων πολιτών (αστείο ποσό).

Βεβαίως, θα πουν κάποιοι άλλοι ότι αυτοί οι έλληνες επιχειρηματίες ήταν που, τόσα χρόνια, μέσα στη γενική φούσκα της Ελληνικής Οικονομίας, ζητούσαν 120, 150 και 200 ευρώ για ένα δωμάτιο, σε περίοδο αιχμής, μόνο και μόνο επειδή (με χρήματα της Ε.Ε. και υπερτιμολογήσεις) έβαλαν μέσα στα δωμάτια ένα τζάκι κι ένα σιδερένιο κρεβάτι με μια κουνουπιέρα. Γιατί, όλα τα υπόλοιπα έπρεπε να είναι αυτονόητα (η ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών, η καλή θέρμανση, η καθαριότητα, τα αγνά προϊόντα στο πρωινό κ.λ.π.).

Ανεξάρτητα από αυτό, όμως, η πραγματικότητα είναι μία: Θα γίνουμε φιλοξενούμενοι στην ίδια μας τη χώρα και, μάλιστα, από οικοδεσπότες διόλου ευγενικούς και φιλόξενους...

Παράταση και χαιρόμαστε...

Θα αργήσουμε, λέει, να αποπληρώσουμε το δάνειο που πήραμε από την τρόικα. Και χαιρόμαστε γι αυτό, λες και είμαστε οι πιο νοικοκύρηδες και θα εκμεταλλευτούμε, με τον καλύτερο τρόπο, την ευκαιρία που μας δίνεται, για να βοηθήσουμε τη χώρα να βγει από την ύφεση.

Αφού, έχουμε αποδείξει, πολλές φορές στο παρελθόν, ότι, μόλις αισθανθούμε λίγο απελευθερωμένοι, δεν μεγαλουργούμε, αλλά ασυδοτούμε.

Και να μην ξεχνάμε, ότι παράταση σημαίνει (όπως σε όλα τα δάνεια και τις πιστωτικές κάρτες) μεγαλύτερο κόστος από τόκους που θα τρέχουν για μεγαλύτερο διάστημα.

Ποιος θα μας βάλει, λοιπόν, στον δρόμο της ανάπτυξης, με αυτά τα δεδομένα; Όταν, ακόμη, στο Δημόσιο, χρυσοπληρώνονται πολλά διπλοτριπλοθεσίτικα λαμόγια;;;;

Πού φαίνεται οτι έχουμε βάλει μυαλό και πότε μας απέδειξαν αυτοί που κυβερνούν ότι είναι καλοί διαχειριστές και λογιστές, όταν το μόνο που ξέρουν να κάνουν για να μαζέψουν χρήματα είναι να βάζουν φόρους και να ξεπουλάνε δημόσια περιουσία.

Εγώ ξέρω ότι αυτός που ξεπουλάει μια απαξιωμένη από τον ίδιο και τους ομοίους του επιχείρηση, είναι ανίκανος και απολύεται. Δεν τους δίνουμε προαγωγή. Γιατί στην ελληνική πολιτική να γίνεται το ακριβώς αντίθετο?????

Είμαστε θεατές, χωρίς να μπορούμε να κάνουμε τίποτα

Το σχέδιο προχωράει. Οι συμβάσεις γίνονται από συλλογικές, επιχειρησιακές και, δήθεν, το 'σωσε η Κατσέλη, που άφησε κατώτατο όριο αυτό της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. Δεν μας είπε, φυσικά, τι θα γίνει με τους ανθρώπους που, μετά από χρόνια δουλειάς, είχαν κατορθώσει να παίρνουν μισθούς λίγο πάνω από 1000 ευρώ. Μήπως, κάποιοι από αυτούς θα κληθούν να  συμφωνήσουν με 740 ευρώ και να λένε και ευχαριστώ;

Πάμε με βήμα σταθερό προς την κατάργηση όλων των εργασιακών δικαιωμάτων. Κατακτήσεις δεκαετιών γίνονται θρύψαλλα σε λίγους, μόλις, μήνες. Και, μην γελιέστε, αυτό θα επεκταθεί σε ολόκληρη την Ευρώπη. Αυτό είναι το δόγμα Μέρκελ, και αρχηγού παρόντος, πάσα αρχή παυσάτω...

Ο εργασιακός μεσαίωνας επιστρέφει κι αν δεν αντιδράσουμε, έστω και αυτή την ύστατη στιγμή, τότε μας περιμένουν μαύρες μέρες...

Το Freeday κάνει σήμερα μια τουριστική βόλτα στην Αθήνα, για να ξεναγήσει φίλους ποδηλάτες από τη Γερμανία. Κι όταν το Freeday έχει θέμα, τότε η φαντασία των συμμετεχόντων οργιάζει.

Τη γνωστή ώρα στο Θησείο. 21:30, με 22:00 αναχώρηση για μια βόλτα στα αξιοθέατα της πόλης.

Το Freeday έχει αποκτήσει κινηματικό χαρακτήρα και, ίσως, αποδειχτεί το πιο αποτελεσματικό από τα κινήματα πόλης που έχουν εμφανιστεί τελευταία.

Μην ξεχνάτε ότι οι ποδηλάτες ζητούν ελευθερία κινήσεων, που σημαίνει ποδηλατόδρομους, σεβασμό από τους οδηγούς των αυτοκινήτων και, γιατί όχι, ένα βαγόνι σε κάθε συρμό προαστιακού, μετρό και ηλεκτρικού για ποδήλατα, ποδηλάτες και φίλους τους. Βαγόνι που δεν χρειάζεται να μην έχει καθόλου θέσεις, αλλά θα πρέπει να έχει αρκετό χώρο για τα ποδήλατα. Η "επανάσταση" στον τρόπο ζωής μπορεί να γίνει με πολύ απλά βήματα, αρκεί να το θέλουν και οι κυβερνώντες...

Το ξέρατε ότι τα ακυρωτικά μηχανήματα στους σταθμούς του προαστιακού, τουλάχιστον, είναι ρυθμισμένα ώστε να αλλάζουν ένδειξη ώρας κάθε 5 λεπτά. Αυτό σημαίνει ότι, εάν ο τεχνικός ρυθμίσει το ρολόι με δύο λεπτά απόκλιση προς τα πίσω, τότε υπάρχει περίπτωση, να βάλετε το εισιτήριο για ακύρωση στη σχισμή, στις 10:37 και να γράφει πάνω 10:30.

Αν, γίνει κάτι τέτοιο και χρειαστεί να επιστρέψετε οριακά, με το ίδιο εισιτήριο, γι αυτή την απόκλιση των 7 λεπτών, μπορεί να χρειαστεί να ακυρώσετε και άλλο ένα εισιτήριο...

Το γεγονός που έκρινε το αποτέλεσμα

Τώρα, μάλλον, θα συνειδητοποιήσει ο Κακλαμάνης πόσο ακριβά πλήρωσε το τραγικό λάθος της αποψίλωσης του πάρκου της Πατησίων και Κύπρου, στην Κυψέλη, για να προσφέρει την ευκαιρία σε εργολάβο να φτιάξει υπόγειο πάρκινγκ στο κέντρο της πόλης, λες και αυτό ήταν που χρειαζόταν η Κυψέλη για να αναβαθμιστεί η ποιότητα ζωής...

Και, φυσικά, το γεγονός ότι κάθε άλλο παρά συγνώμη ζήτησε από τους κατοίκους της περιοχής, όταν, τον Ιούλιο του 2010, τα πράγματα πήραν το δρόμο τους και με απόφαση του διοικητικού εφετείου, ανεστάλη οριστικά η ισχύς της οικοδομικής άδειας για το υπόγειο παρκινγκ.


Φυσικά, πολύ σημαντικό ρόλο έπαιξε το σύνολο των πρωτοβουλιών του ή των "μη πρωτοβουλιών" για αναβάθμιση της ζωής στο κέντρο της πόλης. Αλλά, αν δεν είχε αναδειχθεί σε "δήμαρχο του πριονιού", θα είχε στο τσεπάκι αυτό το 2% που χρειαζόταν για να πάρει τον δήμο

Τί εγκυμονεί η κάλπη;

Ό,τι κι αν εγκυμονεί, σκεφτείτε ότι βρισκόμαστε σε μία πολύ δύσκολη οικονομική συγκυρία και οι τοπικές κοινωνίες πρέπει να ενισχυθούν με άξιους ανθρώπους, γιατί μπορεί σε λίγο καιρό να υπάρξουν μαζικές εσωτερικές μεταναστεύσεις προς την επαρχία.

Δεν μιλώ, λοιπόν, για τις περιφέρειες. Σε τόσο διευρυμένο επίπεδο, άλλωστε, η κλεψιά, η λαμογιά και η ρεμούλα, είναι δύσκολο να αποφευχθούν. Μιλώ για τα χωριά μας, ξεχασμένα τα περισσότερα, που μπορούν να αποτελέσουν τον πυρήνα μιας νέας ανάπτυξης και μιας νέας φιλοσοφίας ζωής.

Γι αυτό στηρίξτε και ελέγχετε τους δημάρχους που έχουν ήδη βγει, δείξτε εμπιστοσύνη στους νέους που θα προκύψουν από αυτή την Κυριακή και να τους την έχετε στημένη, σε κάθε προσπάθεια να κερδίσουν για τον εαυτό τους, σε βάρος της τοπικής κοινωνίας.

ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΛΛΗ ΔΙΕΞΟΔΟ από το να είμαστε ενωμένοι και αποφασισμένοι να προσφέρουμε στον κοινό σκοπό, παρακάμπτοντας μικροκομματικά, κλαδικά, συνδικαλιστικά και προσωπικά-οικογενειακά συμφέροντα...

ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟΙ-ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΙ

Χωρίς ασανσέρ και κυλιόμενες...

Τετάρτη μεσημέρι στον σταθμο του προαστιακού σιδηροδρόμου στη Μαγούλα. Βλέπω έναν τύπο με μπαταρισμένο το ένα του πόδι και πατερίτσες (ερχόταν, πιθανόν, από το Θριάσιο Νοσοκομείο που είναι δίπλα στον σταθμό) να κατεβαίνει με κίνδυνο να πέσει και να φάει τα μούτρα του, τις κυλιόμενες σκάλες που δεν λειτουργούσαν. Σκέφτηκα "γιατί δεν πήρε το ασανσέρ;". Κοιτάζω, τα ασανσέρ ήταν όλα εκτός λειτουργίας. Και όλα αυτά σε σταθμό προαστιακού που εξυπηρετεί ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της Αθήνας.

                                                Απ' έξω εμφάνιση, από μέσα... ταλαιπωρία

Τώρα θυμήθηκε τους ποδηλάτες

Κυκλοφορεί καταχώρηση του Κακλαμάνη στο Facebook, ότι δήθεν τον συνδέουν κοινοί αγώνες με τους ποδηλάτες και ότι ο ποδηλατικός γύρος της Αθήνας ήταν μόνο η αρχή.

Καλά, τόσα χρόνια χωρίς έναν ποδηλατόδρομο στην Αθήνα, πόσο θράσσος χρειάζεται για να βγεις και να καλείς (ουσιαστικά) τους ποδηλάτες ψηφοφόρους του Αμυρά να σε ψηφίσουν με τέτοια επιχειρήματα.

Αυτό, φυσικά, δεν σημαίνει ψήφο στον Καμίνη. Κι αυτός αν βγει, γερά μνημονιακά θα το πάει και οι ποδηλάτες θα συνεχίσουν να δίνουν πόλεμο χαρακωμάτων απέναντι στα αυτοκίνητα...

Αν μετρήσουμε και την αποχή...???

Λίγο πριν τα πρώτα επίσημα και ασφαλή αποτελέσματα, όλοι μιλούν για την αποχή και κανείς δεν διευκρινίζει ποια είναι τα πραγματικά ποσοστά των κομμάτων με βάση το ποσοστό συμμετοχής.

Αν μετρούσαν και την αποχή, το σίγουρο είναι ότι ο κ. Σγουρός θα έπαιρνε 13%, άρα το 87% των πολιτών της Αττικής δεν τον θέλει, και ο κ. Κακλαμάνης, στην Αθήνα, θα έπαιρνε 20%, άρα το 80% των Αθηναίων αποδοκιμάζει τα πεπραγμένα του, ως δημάρχου.

Με τον ίδιο τρόπο υπολογίστε και τα ποσοστά των υπολοίπων. Και μην μου πείτε ότι αυτοί που δεν πήγαν να ψηφίσουν ήταν οπαδοί των κομμάτων που δεν θέλησαν να αποδοκιμάσουν τον έναν ή τον άλλον, επειδή βαριόντουσαν να πάνε ως την κάλπη...

ΚΟΥΙΖ

Που βρίσκεται το μέρος της φωτογραφίας; Προσδιορίστε, τουλάχιστον, ευρύτερη περιοχή και στείλτε απαντήσεις...

Για την ώρα, αυτοί που θα το βρουν κερδίζουν την ηθική ικανοποίηση. Αργότερα, βλέπουμε...

Freeday 5-11-2010

 Αυτή η βόλτα θα πάει μέχρι τον Πειραιά και θα είναι σαν βραδινή έξοδος, αφού τα παιδιά του Freeday μας καλούν να ντυθούμε για... ποτό.

Όπως το αντιλαμβάνεται κανείς (και μια γραβάτα καλή θα είναι για το ξεκάρφωμα).

Αφετηρία, όπως πάντα, το Θησείο (Ερμού και Ασωμάτων).

Τα Freeday της Αθήνας

Δεν γνώριζα πολλά για το τί σημαίνει Freeday, μέχρι και πριν από λίγους μήνες. Η πρώτη εμπειρία, πάντως, ήταν εκπληκτική. Παρασκευή βράδυ, γύρω στις 9:30, πάνω από 500 άτομα, κάποιες φορές πάνω και από 1000, μαζεύονται στο Θησείο και ξεκινούν μια μεγάλη ποδηλατική βόλτα, με διαφορετικό, κάθε φορά προορισμό, και βασικό σκοπό να κάνουν αισθητή την παρουσία τους στην πόλη και να βοηθήσουν τους Αθηναίους να ξυπνήσουν από τον λήθαργο.

Και φανταστείτε ότι όλα αυτά γίνονται τη μέρα και ώρα που οι περισσότεροι βρίσκονται στα μπαράκια, τις καφετέριες, τα σκυλάδικα κ.ο.κ. Κοντράστ και ειρωνία που λειτουργούν με ιδανικό τρόπο, ειδικά όταν έξω από ένα μαγαζί, στο οποίο βρίσκονται εγκλωβισμένοι εκατοντάδες νέοι, με το ποτό στο χέρι και χωρίς καθόλου χώρο να κινηθούν, περνούν εκατοντάδες ποδηλάτες, με την αίσθηση της ευτυχίας και της ελευθερίας ζωγραφισμένη στα πρόσωπά τους.

Μια βόλτα που κοστίζει, απλά, την καλή προετοιμασία του ποδηλάτου και του αναβάτη και ένα σάντουιτς ή μια μπύρα στη στάση που πραγματοποιείται στον τελικό προορισμό, πριν την επιστροφή.

Οι βόλτες αυτές διαρκούν αρκετές ώρες και για τον προορισμό, κάθε φορά, οι ενδιαφερόμενοι ενημερώνονται στη σελίδα του Freeday στο facebook (http://www.facebook.com/#!/group.php?gid=49283986544).

Αυτές τις ημέρες, οι Freeday ποδηλάτες γιορτάζουν δύο χρόνια βόλτες, ζητώντας το ενδιαφέρον όλων, όσοι θέλουν να δουν τη ζωή διαφορετικά και τα βράδια της Παρασκευής εναλλακτικά και ασυμβίβαστα.

Περιμένω σχόλια και προτάσεις και για άλλες Freeday εμπειρίες (όχι μόνο ποδηλατικές)

http://www.podilato-forum.gr/
Σημείο συνάντησης για τους φίλους του ποδηλάτου

Γνωριμία